[vc_row][vc_column][vc_tabs style=”style1″][vc_tab title=”کولوسئوم” tab_id=”1459444920216-7″][alert type=”notice”]پیام یادداشت شما به اینجا می آید[/alert][vc_column_text]

کولوسئوم:

این بنا به زبان ایتالیایی Colosseo” و ” Flavian  خوانده می شود.در شرق شهر رم،شهری با معماری های بی نظیر و هنرمندانه ساخته شده است.از بزرگ ترین آمفی تئاتر های قدیمی دنیا و بزرگ ترین تماشاخانه ی دوران امپراطوری روم باستان می باشد. در حال حاضر یکی از پربازدیدترین اماکن تاریخی رم محسوب می شود.این تماشاخانه توانایی گنجایش (۵۰۰۰۰ نفر تا ۸۰۰۰۰) نفر را داشته است. شامل سه طبقه اصلی و یک طبقه زیر شیروانی می باشد که هرکدام ویژگی های خاص خودشان را دارند. این تماشاخانه دارای طاق ها،گذرگاه ها،پلکان و محل هایی برای نشستن تماشاگران می باشد که همه به صورتی کاملا تودرتو و هنرمندانه طراحی و اجرا شده اند.
کولوسئوم محلی بوده برای تماشای یکی از برترین سرگرمی های آن زمان یعنی تماشای گلادیاتور ها. گلادیاتور ها افرادی قوی و پر دل و جرات بوده اند که با حیوانات وحشی و درنده می جنگیدند تا قدرتشان را نشان دهند، حیواناتی مانند فیل، پلنگ، شیر، ببر، خرس و… .تماشاگران از دیدن جنگ میان انسان و حیوانات لذت می بردند. اغلب گلادیاتورها از بردگان بوده اند که ارزشی برای امپراطوری نداشتند و کسی از مرگ آن ها ناراحت نمی شد بلکه از تماشای مرگشان لذت هم می برند و یا آن ها افرادی بودند که به صورت داوطلبانه گلادیاتور می شدند و به ازای دریافت پول می جنگیدند.
آن ها در جنگ هایشان از سلاح های گوناگون مانند شمشیر، گرز، سپر و خنجر استفاده می کردند. گلادیاتورها می توانستند زن یا مرد باشند و در این مورد محدودیتی وجود نداشت.

نمای داخلی:

نمای داخلی کولوسئوم از بالا سه ردیف طاق‌های گنبدی شکل رو در روی ستون‌ها و سر ستون‌ها قرار گرفته‌اند، در ستون‌های طبقه اول سبک معماری سبک دوریکا، در طبقه دوم سبک ایونیک، و در طبقه سوم سبک قرنتی که نزدیک به سبک کلاسیک یونان بود، به کار رفته‌است. این بنا به دلیل عبور و مرور آسان جمعیت به داخل و خارج میدان یکی از شاهکارهای مهندسی است در بالای این سه طبقه اصلی، طبقه زیرشیروانی شامل ستون‌های مستطیل شکل سبک قرنتی قرار دارد، فضای بین ستون‌ها با ۴۰ عدد پنجره کوچک مستطیل شکل پر شده‌است. در قسمت بالا، دیوارکوب‌ها و بندگاه‌هایی وجود دارد که تیرک‌هایی را که سایه بان‌ها به آن‌ها آویزان است، نگه داشته‌اند.

این اثر هم اکنون به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید به‌شمار می‌رود.

قرون وسطی و تماشاخانه کولوسئوم!

کولوسئوم نمایی بسیار روشن از قرون وسطی، فرهنگ، آداب و رسوم و علایق ساکنان رم و از همه مهم تر معماری و ساختار بنا ها در آن زمان را به تصویر می کشد.در زمان قرون وسطا کلیسایی در نزدیکی آن ساخته شد تا تماشاگران بتوانند به راحتی برای قهرمانانشان دعا کنند، همچنین هم زمان با ساخت کلیسا گورستانی هم در نزدیکی آمفی تئاتر ساخته شد تا محلی باشد برای دفن گلادیاتورها و قهرمانان.وسپاسیان در اطراف کاخش بناهای زیادی ساخت و امکانات زیادی را برای رفاهش فراهم کرده بود که کولوسئوم هم یکی از همین بناهای نزدیک به کاخ او محسوب می شد، متاسفانه در حال حاضر اثری از دیگر بناهای نزدیک به محل امپراتوری روم که یکی از آن ها تندیسی بزرگ بوده است، به جای نمانده است.اگر با دقت بیشتر به اطراف بنای آمفی تئاتر کولوسئوم نگاه کنیم مجسمه ای از یک مرد نیمه عریان را می بینیم، خوب است بدانید این مجسمه متعلق به امپراتور روم باستان نِرو از سلسله ی خولیو می باشد که با ابهت در کنار تماشاخانه ایستاده و کولوسئوم را نظاره می نماید.


[/vc_column_text][/vc_tab][vc_tab title=”سازندگان و جایگاه ها” tab_id=”1459444920320-10″][vc_column_text]

چه کسانی کولوسئوم را ساختند؟!

ساخت کولوسئوم در زمان امپراتور Vespasian در سال ۷۲ بعد از میلاد آغاز شد و در سال ۸۰ بعد از میلاد و در زمان جانشینش Titus تکمیل گردید. در زمان سلطنت Domitian اصلاحات دیگری بر روی این سازه منحصر به فرد در رم انجام شد. این سه امپراتور به عنوان سلسله Flavian شناخته می‌شوند و این آمفی تئاتر در نام لاتین خود (Amphitheatrum Flavium) با نام خانوادگی این پادشاهان (Flavius) نام گذاری شده است. امپراتورهای سلسله Flavian بعد از پادشاهی نرو (Nero) به حکومت روم رسیدند. Vespasian دستور داد که کولوسئوم را در محل قصر نرو بسازند تا خود را متمایز از آن پادشاه ستمگر نشان دهد. هدف او این بود که بتواند به واسطه راه انداختن نبردهای مرگبار گلادیاتورها و حیوانات وحشی، بین عوام محبوبیت به دست آورد. مردم بیشتر به این تماشاخانه می آمدند تا امپراتور را از فاصله نزدیکتر ببینند. امپراطور وسپاسیان به راحتی هزینه ساخت کولوسئوم را از غنائمی که از محاصره معبد اورشلیم به دست آورده بود تامین نمود و برای تامین هزینه ساخت آمفی تئاتر از مردم کمکی نگرفت.

جایگاه ها:

در کولوسئوم جایگاه امپراطور مجزا بود و صندلی‌هایی که در طبقات بالا قرار داشتند متعلق به شوالیه‌ها و سناتورهای رم بوده اند و طبقه زیرین آن ها محل نشستن عوام بوده است. قسمت عوام نشین بنا به دو بخش بالایی و پایینی تقسیم شده بود که مردمان ثروتمند در قسمت پایینی و مردمان فقیر در قسمت بالایی می نشستند. مکان نشستن برخی طبقات اجتماعی هم در کولوسئوم خاص بود برای مثال دانش آموزان، تحصیل کرده ها و استادانشان، سربازان امپراطور که در دوران مرخصی به سر می بردند، کاتبان، قاصدان، کشیش و … باستان شناسان از بررسی این صندلی‌ها به اطلاعات بسیار ارزشمندی درباره طبقات اجتماعی پی برده‌اند. قسمت دیگری که در بررسی جایگاه ها مورد توجه است مکان نشستن گلادیاتورهای قهرمانان می‌باشد که صندلی‌هایی از جنس چوب و حکاکی شده داشته است، اما متاسفانه امروزه اثری از این صندلی ها نیست.

[/vc_column_text][/vc_tab][vc_tab title=”معماری” tab_id=”1459444920340-10″][vc_column_text]

جنس مصالح به کار رفته در آن چیست؟

بنای عظیم کولوسئوم نه تنها نمونه‌ای کامل از معماری رم بلکه یکی از شاهکارهای هنر معماری جهان هم محسوب می شود. این بنا حاصل هنرنمایی بتون، سنگ آهک، آجر و خاک می باشد. ظاهر این بنا بیضی شکل بده، قطر بلند آن ۱۸۹ متر و قطر کوچکش ۱۵۶ متر میباشد و مساحت کامل زیر بنای کولوسئوم ۲۴ هزار متر است، دور تا دورش دیوارهایی عظیم به ارتفاع ۱۴ متر کشیده شده که حدودا ۵۴۵ متر محیط آن ها می شود. در نگاه کلی بنای کولوسئوم، غول پیکر، ولی در عین حال زیبا و با ظرافت است.
کف محل نبرد در کولوسئوم ۸۳ متر طول و ۴۸ متر عرض داشت و با چوب ساخته شده بود. این سطح با شن پوشیده می‌شد. زمان‌هایی بوده است که پشت سر هم نبرد در این محل در جریان بوده؛ زمین آن قدر با خون پوشیده می‌شده است که مجبور می‌شدند یک لایه شن جدید روی زمین بریزند. این کف چوبی مدت‌ها است که نابود شده است. شما هم اکنون می‌توانید سرداب زیر محل نبرد را ببینید: یک هزار توی دو طبقه زیرزمینی بزرگ، تشکیل شده از تونل‌هایی که اتاق‌های تمرین گلادیاتورها، قفس‌های نگهداری حیوانات وحشی و اتاق‌های انبار وسایل را در خود جای داده است. دور تا دور محل نبرد را دیوارهایی با ارتفاع ۵ متری احاطه کرده اند و با پشت سر گذاشتن این دیوارها به محل نشستن تماشاگران می رسیم که به صورت پلکانی ساخته شده اند.

فقط در دیوار های بیرونی این بنا ۱۰۰۰۰۰ متر مکعب سنگ تراورتن و ۳۰۰ بست آهنین استفاده شده هر چند که امروز بخش زیادی از این بنا تخریب شده است اما در قسمت شمالی، دیوارهایی وجود دارند که نسبتا سالم مانده اند و در مرمتِ قرن ۱۹ بازسازی شده‌اند.با کمی دقت می توان فهمید که در ساخت این بنا ظرفیت بالا و عبور و مرور سریع تماشاگران پیش و پس از مسابقات از اولویت های ساخت کولوسئوم بوده است، تماشاگران حق ورود از همه ی درب های تماشاخانه به جز درب ورودی اصلی که در شمال این بنا بود را داشتند. این ورودی مخصوص امپراطور و همراهانش بوده است، این ورودی کاملا محصور و با گچ بری های زیبا تزیین شده بود که متاسفانه امروز اثری از آن گچ‌بری‌ها باقی نیست. به واسطه معماری شاهکار این بنا ورود و خروج جمعیت به سرعت انجام می‌شده است.
 
[/vc_column_text][/vc_tab][vc_tab title=”سرداب” tab_id=”1459444920350-10″][vc_column_text]

سرداب:

بخشی از کولوسئوم است که در نقشه اولیه تماشاخانه نبود و پس از اتمام کار به دستور امپراطور اضافه شده است. کف سرداب از جنس سنگ ریزه و ماسه شاخته شده و محل نگهداری حیوانات وحشی بوده است. در سرداب کولوسئوم سلول هایی هم وجود داشت که بردگانی که باید به جنگ حیوانات می رفتند در آن ها زندانی می‌شدند. در سرداب چند قرقره ی فلزی هم یافت شده است که احتمالا برای انتقال آب از قنات های اطراف بوده است. برخی هم عقیده دارند توسط این قرقره ها به حیوانات و گلادیاتور ها آب و غذا می رساندند.

[/vc_column_text][/vc_tab][vc_tab title=”تخریب و مرمت” tab_id=”1459444920360-10″][vc_column_text]

چه زمانی تخریب شده؟ چه زمانی بازسازی شده؟

متاسفانه بنای تاریخی کولوسئوم تا حدود قرن ۱۸ میلادی آسیب های فراوانی دید، در سال ۲۱۷ میلادی در رم آتش سوزی بزرگی رخ داد که این آمفی تئاتر تا حد زیادی آسیب دید و تقریبا همه سطح بالای آن که از جنس چوب بود از بین رفت و سوخت. یکی از حوادث دیگری که خسارت زیادی به این بنا وارد کرد زلزله سال ۱۳۴۹ میلادی بود که بسیاری از دیوار های بنا را ویران نمود. در همین سال نشست زمین هم خسارات سنگینی به کولوسئوم و بناهای اطرافش وارد کرد.
ترک های عظیمی که حاصل زلزله ی ویرانگر سال ۱۳۴۹ میلادی بود هنوز هم بر دیواره‌های بنا قابل مشاهده است. در تخریب کولوسئوم باید توجه داشت که تا حدود قرن ۱۸ به عنوان بنایی تاریخی مورد توجه قرار نگرفته بود و تا مدت ها بی استفاده مانده بود که بسیاری از سنگ هایش را در همین دوره زمانی به سرقت بردند و برای ساخت ساختمان های دیگری در ایتالیا استفاده کردند از جمله کلیساهای سنت پیتر و سنت جان لاتران، پالازوی ونیز و استحکامات دفاعی در امتداد رودخانه تیبر که این امر هم نقش مهمی در تخریب کولوسئوم داشت.

در سال های ۱۸۰۷، ۱۸۲۷، ۱۸۳۱ و ۱۸۴۶ کولوسئوم چند بار مرمت شد و قسمت های تخریب شده تا حدی بازسازی شد. بار دیگر مرمت آمفی تئاتر کولوسئوم در سال ۱۹۳۰ میلادی در زمان موسولینی (سیاستمدار ایتالیایی) اتفاق افتاد که تصمیم داشتند پس از آن دیگر بنا بازسازی نشود.اما پس از آخرین مرمت، آلودگی هوا در رم بسیار شدید شد و همین امر صدمات زیادی را به کولوسئوم وارد نمود و نیاز به مرمتی قابل توجه داشت در سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۰ میلادی بار دیگر کولوسئوم با صرف هزینه ۴۰ میلیارد لیر ایتالیا بازسازی شد.
در سال ۲۰۱۱ میلادی فردی به نام دیگو دالا واله که رئیس شرکت کفش تادس بود اعلام کرد که ۲۵ میلیون یورو برای حمایت از کولوسئوم هزینه می‌کند و همین شروعی بود برای مرمت دوباره ی بنا. به دلیل مشارکت صندوق های خصوصی و دولتی، بازسازی و طی کردن روند اداری چند سال به طول انجامید و در آخر در ۲۰۱۶ به پایان رسید. در این مرمت کولوسئوم به طور کامل از آلودگی های محیطی پاکیزه شد و میله هایی آهنین در جاهای مختلف بنا قرار دادند تا از ریزش و تخریب بیشتر آن جلوگیری کنند.
[/vc_column_text][/vc_tab][/vc_tabs][/vc_column][/vc_row]